βασικοι ορισμοι

Η ευτυχια διαρκει μερικα δευτερολεπτα, και στην χειροτερη περιπτωση δυσκολευεσαι,αλλα τα θυμασαι.
Η θλιψη διαρκει για παντα, και στην καλυτερη περιπτωση, δεν ξεχνας ποτε.

ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ δεν τη ζεις. Τη θυμασαι. Θυμασαι καθε δευτερολεπτο ευτυχιας που εχεις ζησει και συνηθως μετα ερχεται η θλιψη.Η ευτυχια δε σου ανηκει, σου χαριζεται και οταν σου την κλεβουν ερχεται η θλιψη.Πολλοι ανθρωποι ψαχνουν την ευτυχια στα πολλα λεφτα ή στη μεγαλη φημη. Και πεθαινουν δυστυχεις με τελευταια φραση " την επιχερηση αφηνω στον....". Αλλη νομιζουν οτι μπορουν να ευτυχισουν μεσω της ευτυχιας των αλλων: "του παιδιου μου το παιδι, ειναι δυο φορες παιδι μου". Οσο εγωιστικο κι ανα ακουγεται η ευτυχια ειναι κατι ατομικο. Δεν μοιραζεται σε μεγαλυτερο μερος του 2 και δεν επηρεαζει τους τριγυρω οσο κι αν αυτοι προσπαθουν να χαρουν.
ΓΙΑ ΜΕΝΑ η ευτυχια ειναι κατι απλο (τουλαχιστον τωρα που δε χρειαζεται να δουλευω και μπορω να κοπροσκυλιαζω και να φιλοσοφω ανελεητα): ευτυχια ειναι ενα σπιτι μες το δασσος, με ενα τζακι, πολυ κρασι, καρυδια και σταφιδες. Εγω να καθομαι μπροστα στο τζακι, σκεπασμενη με κουβερτα φλις, να φοραω τα πασουμακια μου και να σου* πειραζω τα μαλλια. Να μη χρειαζεται να μιλαμε αλλα παρολα αυτα να μπορουμε να επικοινωνησουμε και μετα να κοιμηθουμε μεχρι να γινουv τα μαγουλα μας σαν μωρου.
ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, προβλεπεται λιμνη με νουφαρα. Πανω απο τη λιμνη υπαρχουν ιτιες που μας κανουν σκια, η λιμνη
η ειναι καταγαλανη και μεσα εχει μονο νουφαρα μου κολυμπαν μαζι μας**, καθομαστε μεχρι να βαρεθουμε και να μουλιασει ολο μας το κορμι και πινουμε strawberry daquiry. Χωρις να μιλαμε, επικοινωνουμε. Μετα, μολις βαρεθουμε, βγαινουμε και κανουμε βολτα στο δασσος και τρωμε βατομουρα μεχρι να γινουν τα δαχτυλα μας μπλε και η γλωσσα μας να μουδιασει.

Η ΘΛΙΨΗ ειναι πολλοι ανθρωποι μαζεμενοι σε εναν χωρο, φορανε τα καλα τους και λενε τα νεα τους.Αναλυουν με τις ωρες θεματα που δεν αφορουν κανεναν, πινουν μπυρες, καπνιζουν και μετα πανε καπου αλλου για να κανουν το ιδιο. Γυρνανε στο σπιτι και η συγκεντρωση του αλκοολ στο αιμα τους εχει αγγιξει τα ορια. Πεφτουν και κοιμουνται σα ζωα και ξυπνουν με εντονη αφυδατωση σ'ενα δωματιο που βρωμαει.Βρισκουν αλλους και τους διηγουνται ποσο ωραια περασαν, κι οταν συνελθουν καθονται στο γραφειο τους και αναπολουν τις στιγμες που δεν ειχαν λεφτα, ηταν αγνωστοι μεταξυ αγνωστων και περπατουσαν στη βροχη χωρις να τους πειραζει που γινονται μουσκεμα. Αυτοι οι τυποι συνηθως ζουν, αλλοι βρισκονται με μια θηλια στο λαιμο και "αγνωστες τις αιτιες της πραξης αυτης"...


η ευτυχια εχει γευση σκετου καφε και golden virginia, μυριζει σαν αφρολουτρο ξενοδοχειου που εχει τρεξει μες τη βαλιτσα και εχει την υφη που εχουν τα μαλακα αξυριστα μουσια ( και σε κανει αορατο) ........

η θλιψη εχει γευση αλμυρη, σου φερνει εμμετο και μυριζει prince, εχει υφη απο αξυριστα αγρια μουσια και σε κανει ευαλωτο......

*...
** εγω και ...