Placebo live in Thessaloniki 2010

Καιρο τωρα το περιμενα...Θυμαμαι χαρακτηριστικα την βροχερη εκεινη μερα που ειπα στον Μανο: "θα παμε μαζι στους Placebo ετσι? Και αυτος μου ειπε πως ξεπαρθενευτηκε επιτελους και ηταν ευτιχισμενος αφου πλεον σταματησε να τρωει μανιωδως σοκολατες και η υπολοιπη συζητηση καμια σημασια δεν εχει. Αυτο που εχει σημασια ειναι πως η πολυποθητη μερα εφτασε, μετα απο μηνες εγκρατειας απεναντι σε μπυρες και αλλες αλκοολικες απολαυσεις ετσι ωστε να συμπληρωθει το ποσο των 35 ευρω προς αποκτηση ενος εισητηριου.
Περασε πολυς καιρος: γραψαμε, αντιγραψαμε, πηραμε το κωλοχαρτο με τους αριθμους και τα γραμματα ("ελεγχος προοδου"!), πηγαμε για το πρωτο μπανιο, παιχτηκαν οι πρωτες καλοκαιρινες πουστιες, φαγαμε ακυρο, ριξαμε ακυρο, χωρισαμε, βρικαμε καλυτερους, πηγαμε διακοπες, γυρισαμε απο τις διακοπες, μιζεριασαμε ανελεητα, ενθουσιαστηκαμε ανεπανορθωτα, αρχισαμε φροντηστηρια, γεμισαμε το φεισμπουκ με δημοσιευεσεις του στυλ: "τελικα τι ωρα ειναι ο αγιασμος?", και καπου εκει ηρθε και η συναυλια των Placebo...
10 Σεπτεμβρη 2010
Ντρεπομαι ειλικρινα που το λεω (γραφω) αλλα ηταν η πρωτη μου συναυλια. Ακριβεστερα η πρωτη φορα που πληρωνα για να δω ενα συγκροτημα καθοτι ποτε στο παρελθον δεν ειχε τυχει.Ημουν προφανως ενθουσιασμενη και ανυπομονη για το συμβαν και το διαλαλουσα παντου (και κυριως στο Μανο που παρολο που ξεπαρθενευτηκε δεν βρηκε λεφτα για να ερθει στη συναυλια- ασε που χωρισε κιολας και ηταν κομματια-).
Η ωρα ηταν 6 παρα τεταρτο απογευμα Παρασκευης οταν πεταξα την τελευταια μου φεισμπουκικη μπιχτη περι Placebo -που αλλου?- στο Μανο...αποσυνδεθηκα απο τα δεσμα του ιντερνέτ(!) , εκλεισα με περισσεια χαρη το pc και πηγα να ετοιμαστω για τη μεγαλη βραδια, που τελικα καθε αλλο παρα μεγαλη δεν ηταν.Ετοιμαστηκα λοιπον και ξεκινησαμε για το Θεατρο Γης οπου και θα λαμβανε χωρα η συναυλια.
Ολα καλα και ολα ωραια: φτασαμε και βρηκαμε τους ομοΐδεατες μας εκει, να συγκεντρωνονται σιγα-σιγα γυρω απο την εξεδρα. Στις 8 το support (Avin Geffen) εμφανιστηκε επιλεγοντας επιτυχως να παιξει τη γνωστη επιτυχια "Blackfield", ακολουθησαν 3-4 ακομη κομματια τους ενω στο τελευταιο ο τραγουδιστης (που ειχε ηδη βγαλει την μπλουζα του!) ανεβηκε στα κυγκλειδωματα τραγουδωντας. Στις 9 παρα 3 (συμφωνα με το αψογο ρολοι του κινητου μου) εμφανιστηκαν οι Placebo! "Εγγλεζοι" ,ειπα χαρακτηριστηκα στη φιλη μου, εφοσον συμφωνα με το προγραμμα θα εβγαιναν στις 9. Ανεπιτυχης κατα τη δικη μου κριση η επιλογη του "Nancy-boy" ως opening παρολαυτα το απολαυσα. Ακολουθησαν κομματια απο τον καινουριο τους δισκο και φυσικα παλιες-καλες-κλασικες επιτυχιες τους οπως "Every you & every me", "Bitter end","Sleeping with ghosts","Song to say goodbye" και αλλα. Αλλα μη φανταστειτε πολλα. Καθως ο Brian και η παρεα του μας εκαναν την "τιμη" να τραγουδησουν για κατι περισσοτερο η
ή λιγοτερο( οι αποψεις διιστανται) απο 1 ωρα!! Encore με "Taste in men" μας επιφυλασαν οι αγαπημενοι μας Placebo με το κοινο να περιμενει (δικαιολογημενα) πολυ περισσοτερα. Σημαντικες παραλειψεις σημειωθηκαν στο set list οπως" Meds"," Special K" "Twenty years" και " For what is worth" ενω ομολογουμενως δεν υπηρχε η ενταση που περιμεναμε απο αυτους.
Μετα την αποχωριση τους απο τη σκηνη ( η οποια θεωρηθηκε διαλειμμα) το κοινο περιμενε γυρω στα 20 λεπτα μεχρι να συνειδητοποιησουμε ολοι πως οι Placebo κυριολεκτικα μας κοροιδεψαν. Αμεσως μετα αρχισαν να εκσφανδονιζονται μπουκαλια απο ολες τις κατευθυσνεις προς τους υπευθυνους ηχου και το stage ενω τα γιουχαισματα ηταν και αυτα εντονα.
Αποχωρισαμε συζητωντας το πρωτοφανες αυτο γεγονος ενω ενδεικτικα ανεφερω πως γνωστοι ραδιοφωνικοι σταθμοι της πολης ειχαν πληροφορηθει το γεγονος και απαξιωναν δημοσια ενα απο τα αγαπημενα συγκροτηματα των Θεσσαλονικιων.
2 μερες μετα πληροφορουμαι διαδυκτιακα για τον κυριολεκτικο "χαμο" που προκαλεσε η "ντιβιστικη" συμπεριφορα των Placebo.
Για να κλεισω επιτελους γιατι μου εχουν βγει τα ματια, πειναω και με περιμενει η φιλη μου η Ευγενια, θα πω πως η μουσικη δεν ειναι μια εμπειρια (ειτε ατυχης ειτε ευτυχης). Ειναι μια ιδεολογια που δεν κλονιζεται απο τετοιου ειδους περιστατικα. Φυσικα ο τροπος που αντιμετωπιστηκαμε ως θαυμαστες δεν ηταν "σωστος" ωστοσο για μενα ακομη και σημερα που εχω φρεσκια την απογοητευση απο τους Placebo το "Since we're feeling so anaesthitized in our comfort zone, reminds me of the second time that I followed you home, we're running out of alibis on the 2nd of May, reminds me of the summer time on this winter's day"παραμενει στιχος ζωης και το "Without you I'm nothing" το τραγουδι που ειναι τοσο υπεροχο που δεν εχω βρει κανεναν που να αξιζει να του αφιερωθει....